Dit reliëfwerk haalt zijn inspiratie uit de architectuur van de stad: de repeterende lijnen en treden van een roltrap in een warenhuis. Wat normaal een functionele doorgang is, wordt hier ontdaan van zijn doel en teruggebracht tot een ritmische compositie van horizontale vlakken.
Het monochrome wit legt de nadruk op licht en schaduw, waardoor de gelaagdheid en beweging in het werk subtiel zichtbaar worden. Het herhalende patroon suggereert een eindeloze op- en neergaande beweging, en roept associaties op met dynamiek, vooruitgang en de poëzie van het alledaagse.